In memoriam Herman Lam

Een sportman van het zuiverste soort, zowel in conditie als mentaliteit, actief en passief.
Oorspronkelijk tafeltennisser in de hoogste klasse, zette Herman Lam pas als beroepsmilitair voor het eerst een voet op gravel. Zijn hang naar wedstrijdsport lokte hem naar T.V. Strokel, waar hij in het eerste zaterdagmiddagteam in de competitie opgesteld werd. 

Jarenlang speelde hij samen met Peggy en Sjoerd Lapré en Tineke de Grijff in de eerste klasse en werd met dit team in 1973 kampioen van Gelderland. Nog maar net lid, bood Herman zijn diensten al aan bij de samenstelling van het clubblad.
Een jaar later maakte hij gedurende acht jaren deel uit van de wedstrijdcommissie, waarvan de helft als bestuurslid Wedstrijd- commissaris. In die tijd kwam ook nog zijn 4e kind ter wereld, maar van het woord "te druk“ heeft Herman nog nooit willen horen. Ook in latere jaren, toen zijn werk hem dagelijks naar Den Haag ontbood, haakte hij niet af als vrijwilliger bij T.V. Strokel.
In tegendeel: vanaf 1982 werd hij ook nog bondsgedelegeerde, wat hij - met een onderbreking - 15 jaar geweest is.
Maar zijn meest bezette jaren voor Strokel kwamen toen hij in 1987 voorzitter werd. Dit werd voorafgegaan door drie jaren vice-voorzitterschap, gecombineerd met zijn bekende stek van wedstrijdcommissaris. Hoewel zijn voorzitterschap gekenmerkt werd door "geen woorden, maar daden" waren zijn vergaderingen gewoonlijk "latertjes". leder bestuurslid kreeg royaal de kans zijn visie toe te lichten. Zijn doortastende optreden in diverse personeelsproblemen, zowel met personen als financieel, oogste grote bewondering bij ingewijden.
Zijn sterk analyserend vermogen zorgde voor een afgewogen mening en je moest van goede huize komen om hem daarvan af te brengen. Het siert de militair Lam dat hij dan ook loyaal meeging na goede argumenten.
Ook buiten onze vereniging ontplooide Herman initiatieven. Zo startte hij een overlegplatform in de regio voor alle bestuursfunctionarissen. De voorzitters vergaderden op Strokel en ook na zijn terugtreden is dit halfjaarlijkse contact in stand is gebleven.
Een beetje tegen wil en dank is Herman Lam de langstzittende voorzitter van Strokel geworden. Vooral zijn speeches werden steeds beknopter: "Ik heb immers alles al eens gezegd".
Kandidaat voorzitters trokken zich telkens terug; overigens steeds om goede redenen. Zodoende heeft hij de tien jaar volgemaakt. Hoewel Herman een tegenstander was van het fenomeen ereleden, was hij best gevoelig voor de waardering die uit zo’n erelidmaatschap spreekt. Aansluitend aan zijn benoeming tot erelid van Strokel ontving hij de Zilveren Bondsspeld.
Tot zijn 75ste heeft Herman Lam goed getennist en moest toen afhaken vanwege slijtage in z'n voet. Hoewel hij al enkele jaren met pijnstillers speelde, wilde hij toch nog iedere korte bal halen. Want hij was spijkerhard voor zichzelf en rende liever door het net, dan dat hij op zou geven. Maar toen het echt niet meer ging, donderde hij ook resoluut zijn racket weg. Daarmee verdween echter geenszins zijn betrokkenheid bij Strokel.

Ria de Haan

Wij wensen Ans, kinderen en kleinkinderen veel sterkte zonder hun Pater Familias.

Nieuws overzicht